طراحی با بدن

در این کتاب، واژه‌ی «سوما» به بدن به‌مثابه‌ی هستی زنده و آگاه اشاره دارد؛ بدنی که نه‌فقط در جهان فیزیکی حرکت می‌کند، بلکه احساس، ادراک، حافظه و آگاهی را درون خود تجربه می‌کند. طراحی سوما در این معنا، نه‌تنها یک شیوه‌ی فنی برای تولید ابزار یا محصول، بلکه نوعی تمرین فلسفی و پدیدارشناسانه است: دعوتی به طراحان تا به‌جای پاسخ‌های شتاب‌زده به نیازهای بیرونی، فرآیند طراحی را بر پایه‌ی تأمل، حضور، و درک دقیق از تجربه‌ی بدن بنا کنند. هوک در کتاب خود، به پروژه‌هایی همچون "Soma Mat" و "Breathing Light" اشاره می‌کند که در آن‌ها با استفاده از بازخوردهای حسی مانند گرما، نور، و ضرب‌آهنگ تنفس، کاربران به سوی آگاهی بدنی، مراقبه و آرامش درونی هدایت می‌شوند. این پروژه‌ها نشان می‌دهند که طراحی می‌تواند فراتر از عملکرد و بهره‌وری صرف حرکت کند و به ابزارهایی برای غنی‌سازی تجربه‌ی زیسته بدل شود. یکی از بخش‌های برجسته‌ی کتاب، «مانیفست طراحی سوما» است؛ بیانیه‌ای انتقادی که خواهان بازاندیشی در مبانی طراحی معاصر است. در این مانیفست، بر ضرورت درهم‌تنیدگی ذهن، بدن و احساس در طراحی تجربه انسانی تأکید شده و از طراحان خواسته می‌شود تا به جنبه‌های وجودی، زیباشناختی و حسی تجربه اهمیت دهند.