۱۰۱ چیزی که مدرسه دیزاین آموختم

کتاب «101 چیزی که در مدرسه‌ی دیزاین آموختم» به قلم مجموعه‌ای از نویسندگان، اثری مصور و مختصر، شامل مجموعه‌ای از نکات درباره‌ی طراحی محصول است. کتاب شامل 101 درس است که هر کدام دو صفحه از کتاب را اشغال‌ کرده‌اند. این دروس طیف وسیعی از موضوعات را پوشش می‌دهند: از فلسفه‌ی طراحی و تفکر خلاق (مانند «هدفت ساختن نسخه‌ی کامل یک ایده نباشد، بلکه خودت را در موقعیتی قرار بده که پرسش‌هایی بپرسی که در غیر این صورت به ذهنت نمی‌رسید») تا جزئیات فنی ارگونومی صندلی و اصول بازاریابی. کتاب به‌ صراحت مرز طراحی محصول را از هنر، مهندسی و صنایع دستی جدا می‌کند، اما تأکید دارد که طراح موفق باید به همه‌ی این حوزه‌ها و همچنین روان‌شناسی، تاریخ، انسان‌شناسی فرهنگی، فیزیک، ارگونومی، دانش مواد، بازاریابی و تولید اشراف داشته باشد. از جمله اصول محوری آن می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: «تفاوت زیرکی با حقه‌ی بازاری در چیست؟»، «رنگ، آخرین راه‌ حل است.»، «با داستان متقاعد کن، نه فقط با استدلال» و «یک کتری ۲۵ دلاری باید آب را بجوشاند، سوت بزند، قابل اعتماد باشد و ظاهر جذابی داشته باشد. یک کتری ۹۰۰ دلاری بیشتر از هر چیز باید زیبا باشد». هر درس به‌گونه‌ای طراحی شده که خواننده بتواند در عرض چند ثانیه آن را مرور کند و مطالب آن را به خاطر بسپارد. این ویژگی، کتاب را به ابزاری ایده‌آل برای مرور سریع و الهام‌گیری روزانه تبدیل کرده است. به بیانی دیگر، کتاب مملو از مطالب مفیدی است که می‌توان هر از چندگاهی یکبار به آن سر زد و از آن استفاده کرد. هر چند همین ویژگی کتاب ممکن است موجب شود که خواننده نتواند پشت سر هم و یکنواخت آن را بخواند. در واقع، همانطور که گفته شد، کتاب بیش از همه مانند مجموعه‌ای از نکات کلیدی است تا یک دایره‌المعارف یا یک کتاب درسی. در مجموع، قدرت واقعی اثر حاضر در یادآوری اصول فراموش‌شده و ایجاد چارچوب ذهنی برای تفکر طراحی خلاصه می‌شود.