اقامتگاه بین راهی یا از دیوارهای پمپ بنزین خون می چکد

اقامتگاه بین‌راهی رمان کوتاه پرتعلیقی از نت کسیدی است؛ نویسنده‌ای که به داستان‌های روان‌شناختی و فضاسازی‌های وهم‌آلودش شناخته می‌شود. این نخستین کتاب کسیدی است که به فارسی ترجمه شده، و او در این کتاب، فضای آشنای جاده و پمپ‌بنزین را به صحنه‌ای دلهره‌آور تبدیل می‌کند که در آن ظاهر امن‌وامان محیط به‌سرعت جایش را به وحشتی عمیق می‌دهد. کسیدی با نثری تند، تاریک و نفس‌گیر، ذهن خواننده را به بازی می‌گیرد و نشان می‌دهد ترسناک‌ترین هیولاها شاید آن‌هایی باشند که نه پیش چشممان، بلکه در اعماق افکار ما حضور دارند. توقفی کوتاه در جاده، قرار است لحظه‌ای برای استراحت باشد، اما وقتی اِبی در پمپ‌بنزین توقف می‌کند، متوجه می‌شود چیزی درست نیست. اقامتگاه متروکه نیست، اما احدی هم آن‌جا حضور ندارد. ون عجیب‌وغریبی که آن‌جا پارک شده هم ترس‌های ذهنی‌اش را به کابوس‌هایی عینی تبدیل می‌کند. فشار هرلحظه بیشتر می‌شود، در دستشویی قفل شده، سروصداهای مشکوکی به گوش می‌رسد، و مرز واقعیت و توهم دیگر اصلاً واضح نیست...