خوشا نقاش بودن!

"خوشا نقاش بودن!" مجموعه‌ای جذاب از نوشته‌های ویرجینیا وولف درباره‌ی هنر است که نگاهی نادر به ارتباط این نویسنده‌ی مدرنیست با زیبایی‌شناسی بصری ارائه می‌دهد. وولف که بیشتر به خاطر رمان‌های جریان‌سازش مانند "خانم دالووی" و "به‌سوی فانوس دریایی" شناخته می‌شود، همواره عمیقا تحت تأثیر هنرهای تجسمی، به‌ویژه آثار پست‌امپرسیونیست‌ها و گروه بلومزبری قرار داشت-گروهی که شامل خواهرش، نقاش ونسا بل، نیز می‌شد. این کتاب، مقالات، نقدها و تأملات وولف را درباره‌ی نقاشی گرد هم آورده و نگاه او را به هنرمندانی مانند سزان، والتر سیکرت و هم‌عصرانش در حلقه‌ی بلومزبری بررسی می‌کند. او در این نوشته‌ها، رابطه‌ی میان ادبیات و نقاشی را واکاوی کرده و به شیوه‌هایی می‌اندیشد که رنگ، فرم و ترکیب‌بندی، بیان هنری و ادبی را شکل می‌دهند. نثر تغزلی، مشاهدات دقیق و تیزهوشی خاص وولف، این مجموعه را به اثری خواندنی برای هرکسی که به تلاقی هنر و ادبیات علاقه‌مند است، تبدیل کرده است.